اسیر تو

هیچ وقت برای کسی بد نخواستم توی زندگیم

اما یه جاهایی باید دل بعضی آدمها بسوزه و بشکنه تا بدونن چه کردن با من و دلم!

اسیر تو...

عزیز من!خوشبختی نامه ای نیستکه یک روز، نامه رسانی، زنگ در خانه ات را بزند و آن را به دست های منتظر تو بسپارد.خوشبختی،ساختن عروسک کوچکی ست از یک تکه خمیر نرم شکل پذیر...به همین سادگی، به خدابه همین سادگی؛ اما یادت باشد که جنس آن خمیر باید از عشق و ایمان باشد نه هیچ چیزدیگر...خوشبختی را در چنانهاله ای از رمز و راز ، لوازم و شرایط، اصول و قوانین پیچیده ی ادراک ناپذیر فرو نبریمکه خود نیز درمانده از شناختنش شویم...خوشبختی، همین عطرمحو و مختصر تفاهم است که در سرای تو پیچیده است.. اسیر تو...

چنان دل کندم از دنیا که شکلم شکل تنهائیستببین مرگ مرا در خود که مرگ من تماشائیستمرا در اوج می خواهی تماشا کن.تماشا کن...دروغین بودم از دیروز.مرا امروز تو حاشا کندر این دنیا که حتی ابر نمی گرید به حال ماهمه از من گریزانند .تو هم بگذر از این تنهافقط اسمی به جا مانده از آنچه بودم و هستمدلم چون دفترم خالی قلم خشکیده در دستمگره افتاده در کارم به خود کرده گرفتارم به جز در خود فرو رفتن چه راهی پیش رو دارم؟رفیقان یک به یک رفتند .مرا با خود رها کردند.همه خود درد من بودند.گمان کردند که همدردند...شگفتا از عزیزانی که هم آواز من بودندبه سوی اوج ویرانی پل پرواز م اسیر تو...

همون روز که منو شکستی......مدتها روی تختم دراز کشیده بودماتاق تاریک بود و فقط صدای تیک تاک ساعت و یه بغضی که منفجر شده بود اتاقو پر کرده بود.....همون روز که به خودم تو آینه نگاه کردم فهمیدم چقد زیر چشمام گود افتاده، احساس کردم چهرم پژمرده شده.از همون روز یه جای خالیو تو بدنم احساس میکنم و اون جای قلبمه اون روز بعده رفتنت از خونه تصمیم گرفتم سنگدل شم......... اسیر تو...

از عذاب با تو بودن در سکوت خود خرابم نه صبورم و نه عاشق من تجسم عذابم تو سراپا بی خیالی من همه تحمل درد!! تو نفهمیدی چه دردی زانوی خستمو تا کرد... زیر بار با تو بودن یه ستون نیمه جونم این که اسمش زندگی نیست جون به لبهام می رسونم هیچی جز شعر شکستن قصه ی فردای من نیست این ترانه ی زواله این صدا صدای من نیست اسیر تو...